Podstawowe fakty na temat bielactwa

Bielactwo to zaburzenie funkcjonowania skóry, w wyniku którego na jej powierzchni pojawiają się białe plamy. Może również dotykać innych obszarów – błon śluzowych, także tkanek wewnętrznych jamy ustnej i nosa.

Przyczyna bielactwa leży w uszkodzeniu komórek melanocytów, odpowiedzialnych za prawidłową pigmentację – przypuszcza się, że dochodzi do nich na skutek nieprawidłowej odpowiedzi immunologicznej wysyłanej przez organizm. Dlatego bielactwo należy do tak zwanych chorób z autoagresji.

Dlaczego chorujemy na bielactwo?

Niestety dokładna przyczyna ciągle nie jest znana. Istnieją przypuszczenia poparte pewnymi faktami, że choroba ta jest zaburzeniem z tak zwanego spektrum autoagresji.

bielactwo
źródło wikipedia

Dysfunkcje autoimmunologiczne polegają na tym, że układ odpornościowy nadmiernie reaguje na pozorne zagrożenie, źle odczytuje sygnały i niszczy własne komórki: w tym wypadku melanocyty.

Istnieje też hipoteza genetyczna, która zakłada, że bielactwo przekazywane jest już w trakcie poczęcia – jeden lub dwa geny mogą być odpowiedzialne za jego powstanie.

Badanie nad przyczynami choroby ciągle trwają.

Co może wyzwolić bielactwo?

Niektórzy badacze twierdzą, że do powstania zmian na skórze dochodzi na skutek dużego stresu albo czynników zewnętrznych, na przykład oparzenia słonecznego – komórki skóry zostają narażone, a układ odpornościowy reaguje w nieprawidłowy sposób i choroba zostaje zapoczątkowana.

Warto jednak podkreślić, że nie udowodniono wpływu czynników zewnętrznych czy wewnętrznych – stresu w procesie powstawania zmian na skórze. To nadal tylko hipotezy.

Kto choruje na bielactwo?

W samych Stanach Zjednoczonych na bielactwo choruje od 1 do 2 milionów osób. Bardziej narażone na choroby autoimmunologiczne są osoby, które już chorują na jedną z chorób z tego zakresu – na przykład na dysfunkcje tarczycy. Co ciekawe jednak większość osób chorujących na bielactwo nie cierpi na inne nieprawidłowości.
U większości chorych zmiany ujawniają się przed 40 rokiem życia. Bielactwo rozwija się u kobiet i u mężczyzn, niezależnie od rasy.

Jak diagnozuje się chorobę?

Bielactwo diagnozuje się wieloetapowo. Na początku niezbędny jest szczegółowy wywiad (w którym sprawdza się, czy ktoś w rodzinie choruje na bielactwo, czy w rodzinie występują inne choroby autoimmunologiczne, czy przed wystąpieniem białych plam pojawiły się wysypki, oparzenia skórne lub inne problemy, czy pacjent przeżył stres fizyczny lub psychiczny, czy włosy zaczęły siwieć przed ukończeniem 35 roku życia), potem badanie lekarskie – może zostać pobrany wycinek skóry, czasami zleca się badanie krwi, czy wzroku.

Jak objawia się bielactwo?

Bielactwo przede wszystkim objawia się białymi plamami na skórze. Najczęściej pierwsze zmiany pojawiają się na skórze dłoni, stóp, ramion, twarzy – tam, gdzie skóra jest najczęściej narażona na kontakt ze słońcem. Czasami zmiany powstają na skórze owłosionej – głowie, w okolicy brwi, wewnątrz jamy ustnej.

Tylko nieliczne osoby dotknięte bielactwem przekonują, że chora skóra swędzi lub jest źródłem bólu. Większość nie odczuwa żadnych symptomów.

Bardzo często białe obszary pojawiają się:

  • wokół ust
  • pod pachami
  • w okolicy oczu
  • naokoło pępka
  • w okolicy genitaliów

Osoby chorujące na bielactwo często zauważają, że szybciej siwieją im włosy.

Rodzaje bielactwa

Choroba może występować w różnych odmianach:

  • uogólniona – typowa dla większości osób, charakteryzuje się występowaniem porozrzucanych plam na całym ciele,
  • uniwersalne – skóra jest pozbawiona pigmentu na dużym obszarze
  • zlokalizowane – występują jedna lub kilka plam, zmiany są niewielkie i niezbyt zauważalne

Jak postępuje choroba?

Niestety tego nie można przewidzieć. Niektórzy chorzy mają jedną lub kilka niewielkich plam przez całe życie, u innych zmiany się powiększają i rozlewają.  Proces ten może następować bardzo powoli lub szybko.
Podejrzewa się, że postępowanie zmian może zostać przyspieszone na skutek nadmiernego wysiłku fizycznego lub silnego stresu.
W rzadkich przypadkach choroby skóra odzyskuje utracony kolor.

Jak leczy się bielactwo?

Sposób leczenia bielactwa uzależniony jest od kilku czynników:

  • stanu pacjenta
  • liczby i wielkości oraz usytuowania białych plam
  • oczekiwanych rezultatów i gotowości na określone terapie

Oprócz kremów i żeli (także zawierających w składzie sterydy) na bielactwo dostępne są również inne metody – zabiegi (wykorzystujące światło PUVA lub UVA), które mogą być bardzo skuteczne lub wręcz przeciwnie.  Niestety trzeba się nastawić na długą terapię bez gwarancji powodzenia.

Wskazane jest również stosowanie specjalistycznego makijażu, który pozwoli wyrównać koloryt skóry oraz poprawić jej wygląd.

Dostępne są także tabletki na bielactwo oraz metoda stosowana przy bardzo rozległych zmianach, polegających na zrównaniu koloru skóry do barw przebarwionych.

Z bardziej inwazyjnych metod można polecić przeszczep skóry od dawcy.

6 komentarzy

Add a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *