Jak rozpoznać łojotokowe zapalenie skóry?

Łojotokowe zapalenie skóry często kojarzone jest z trądzikiem. Czy słusznie? Czy łzs się leczy? Jeśli tak, to w jaki sposób? Które metody są skuteczne, a które całkowicie nie działają?

Tłusta cera i łojotokowe zapalenie skóry

łojotokowe zapalenieŁojotokowe zapalenie skóry występuje najczęściej u osób z tłustą skórą (choć nie zawsze). Jest powszechnie obserwowanym schorzeniem dermatologicznym (dotyczy 1-3% populacji), o charakterze przewlekłym, wyjątkowo niekorzystnie ocenianym, często wstydliwym. Najczęściej (6 razy częściej) występuje u mężczyzn niż u kobiet. Zmiany mogą dotykać zarówno dorosłych, jak i niemowląt. U niektórych dzieci obserwuje się je niemal od narodzin.

Głównym objawem problemu jest łuszcząca się skóra – twarzy i owłosionej skóry głowy. Typowe dla schorzenia są żółte łuski, które trudno ukryć czy zamaskować. Naskórek zbyt szybko odpada, mimo że skóra jest tłusta, to w obszarach łuszczenia może sprawiać wrażenie suchej (nie mylić z odwodnioną). Skórę łojotokową mają osoby z nadczynnymi gruczołami łojowymi. Co ciekawe żółte łuski z miejscowymi ogniskami zapalnymi są typowe dla 50% populacji.

Łojotok to najczęstszy problem okresu dojrzewania. Nasilający się pod wpływem stresu oraz zmian hormonalnych. Zmiany nie są zaraźliwe. Nie są też objawem niewłaściwej higieny osobistej.

Łojotokowe zapalenie skóry może być przyczyną wypadania włosów. Chorobie może towarzyszyć świąd skóry, zwłaszcza jeśli wystąpi nadkażenie.

Łojotokowe zapalenie skóry – przyczyny

Przyczyny powstania choroby są złożone. Łojotokowe zapalenie skóry jest wywołane przez drożdżaki, grzyby, które u zdrowych osób nie powodują żadnych problemów – wchodzą w skład normalnej, fizjologicznej flory bakteryjnej. Na skórze tłustej mają doskonałe warunki do nadmiernego rozwijania się, co prowadzi do skrócenia czasu odnowy skóry, komórki warstwy rogowej skóry zbyt szybko odłączają się od siebie, tworzą płaty, które są widoczne gołym okiem. Jednak uwaga! Do wystąpienia łojotokowego zapalenia skóry nie jest potrzebna tłusta skóra – zmiany mogą pojawić się również na teoretycznie normalnej skórze. Zmiany mogą się pojawić u osób z nadmierną odpowiedzią immunologiczną, czyli zbyt dużą reakcją odpornościową na drożdżaki.

Występowanie objawów łojotokowego zapalenia skóry według niektórych źródeł może wiązać się z nieprawidłowym składem łoju, wzrostem stężeń cholesterolu i trójglicerydów, a także obniżeniem zawartości wolnych kwasów tłuszczowych, estrów wosków i skwalenu.
Typowe dla łojotoku są podrażnienie, zaczerwienie skóry, złuszczanie naskórka, często typowe dla łuszczycy (dlatego łojotokowe zapalenie skóry często mylone jest z łuszczycą).

Jak odróżnić łuszczycę od łojotokowego zapalenia skóry?

Łuszczyca atakuje łokcie i kolana. Natomiast łojotokowe zapalenie skóry dotyczy przede wszystkim głowy, okolicy nosa, brwi, brody. Zmiany łojotokowe pojawiają się wszędzie tam, gdzie jest najwięcej gruczołów łojowych, na przykład na klatce piersiowej, na mostku i między łopatkami, a nawet za uszami.

Łojotokowe zapalenie skóry czasami mylone jest też z atopowym zapaleniem skóry, trądzikiem różowatym i innymi zmianami.

Jak leczyć łojotokowe zapalenie skóry?

Zmiany przy łojotokowym zapaleniu skóry mają tendencję do nasilania i zmniejszania się. Rzadko jednak znikają same, najczęściej konieczne są specjalistyczne działania i odpowiednia pielęgnacja.

Lekarze zalecają najczęściej leki miejscowe o działaniu przeciwgrzybiczym i przeciwzapalnym. Początek kuracji zazwyczaj opiera się na złuszczaniu skóry. Jest to konieczne, by ułatwić substancjom dotarcie do skóry i zadziałanie na nią w optymalny sposób. Należy unikać wysuszających kosmetyków, zwłaszcza klasycznych mydeł. Wskazane są żele bez mydła, czyli tak zwane syndety.

Odpowiednia pielęgnacja sprawia, że zmiany pojawiają się rzadziej i są delikatniejsze, mniej kłopotliwe. Łatwiejsza jest profilaktyka niż leczenie, dlatego pielęgnacja skóry łojotokowej powinna polegać na zapobieganiu wystąpienia nieestetycznych zmian – na przykład poprzez stosowanie delikatnych, przeciwgrzybicznych szamponów oraz odpowiednich kosmetyków. Odpowiednie działania w okresie remisji pozwalają na dłużej utrzymać skórę w optymalnej kondycji, zapobiegając występowaniu zmian.

Uwaga ze sterydami! Co prawda działają na skórę, usuwając zmiany i pozytywnie wpływają na samopoczucie pacjenta, jednak ich używanie wiąże się z wieloma skutkami ubocznymi – rozstępami, zanikami skóry, posterydowym zapaleniem skóry. Istnieje niestety duże ryzyko ich nadużywania.

Poza tym na stan skóry z problemem łojotokowego zapalenia mają wpływ: stres, zaburzenia hormonalne, uboga, monotonna dieta, zmęczenie, alkohol, niesprzyjające warunki pogodowe, otyłość oraz nieumiejętne oczyszczanie skóry. Zmiany mogą być wywoływane poprzez nadmierną ekspozycję na promieniowanie słoneczne oraz obecność konserwantów.

4 komentarze

Add a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *